Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 90' όλοι θέλαμε να ανοίξουμε τα φτερά μας, στις κοντινότερες πόλεις και κατά προτίμηση στην πρωτεύουσα και στην συμπρωτεύουσα. Οι δουλειές ερχόντουσαν με τον ανεμιστήρα και το χρήμα έρεε άφθονο. Βλέπαμε στα Αμερικάνικα σήριαλ, τα στελέχη των πολυεθνικών επιχειρήσεων, με τις σπιταρόνες, τις αμαξάρες και την...

Άντρας που είναι να συνεργαστείτε και στην πέφτει, κόψτον εντελώς, μην ελπίζεις σε συνεργασία. Αν ήθελε όντως να συνεργαστείτε δεν θα στην έπεφτε ποτέ. Ποντάρει στην ανάγκη σου για να σε συναναστρέφεται. ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΕΛΟΣ.
Όταν στέλνεις φιλάκια στο αυγολέμονο, δεν κόβει. Καρατσεκαρισμένο. Μου το έμαθε η πεθερά μου. Καταπληκτική μαγείρισσα....

Στα πολύ μικράτα μου, μέχρι τα 6 περίπου, λίγο πριν πάμε στην Χαλκίδα, ζούσαμε στην Θεσσαλονίκη. Μέναμε κάπου κοντά στην Στρατού, σε ένα τεράστιο σπίτι (αεροδρόμιο συνήθιζε να το λέει η μαμά μου) όπου έχω τις περισσότερες παιδικές μου αναμνήσεις όσο κι αν φαίνεται περίεργο, γιατί ήμουν μωρό.

Μακριά από τους βλάκες. Μην τους λυπάστε. Καταρχήν είναι βλάκες κατ' επιλογήν. Κανείς δεν γεννιέται βλάκας. Όλοι γίνονται στην πορεία από άρνηση να γίνουν οτιδήποτε άλλο. Κατά δεύτερον είναι κίνδυνος για τον εαυτό τους και κυρίως για τους άλλους!! Τρίτον και τραγικότερον πιστεύουν ότι είναι έξυπνοι (και αυτό είναι το χειρότερο είδος). Τρέξτε μακριά...

Άντρες. Τι μεγάλο κεφάλαιο στην ζωή μιας γυναίκας; Το άλλο μας μισό. Κι ας μην το βρούμε ποτέ, τουλάχιστον όσο υπάρχουν αυτοί, υπάρχει και η ελπίδα, πως είναι κάπου εκεί έξω και μας περιμένει. Τι λέω μας περιμένει; Αδημονεί. Τι γιατί; Γιατί έτσι το έχω φτιάξει στο μυαλό μου.

Καθόσουν στο κρεβάτι μου. Έτριβες το χέρι σου νευρικά και είχες το βλέμμα της απελπισίας. Εσύ, που παλιά σε φοβόντουσαν κι οι πέτρες. Εσύ, που κουβαλούσες σιδερογροθιά στην τσάντα για να μην σου κουνιέται κανείς. Δεν είχα καταλάβει όμως ότι εσύ φοβόσουν τελικά πιο πολύ από όλους. Δυσκολεύομαι πολύ να γράψω γι αυτό που με πονάει γιατί δεν ξέρω τι...

Ένα ρημαδοκαφέ είπαμε να πιούμε στην Αριστοτέλους. Εγώ κοιτούσα γύρω γύρω. Έπαιρνα μάτι για να είμαι ειλικρινής. Έχει ανοίξει ο καιρός και γίνεται χαμός (έκανα και ρίμμα). Πιπινοθύελλα. Ε λίγο η Άνοιξη, λίγο το αεράκι....πολύ θέλει να σου φύγει το μάτι????? Η Ράνια ήταν αμίλητη και, για ίσως μοναδική φορά, δεν προσπάθησε καν να μου τραβήξει την...

Ναι, ναι καλά είδατε. Μαλάκα λέει ο τίτλος. Ποιον μαλάκα? Μα τον γνωστό βέβαια. Αυτόν που όταν παρατάει μια φίλη μας, μαζευόμαστε όοοολες μαζί, να του σούρουμε τα εξ' αμάξης, να τον λιθοβολήσουμε μέχρι θανάτου, να μην του βρούμε κανένα (μα κανένα) ελαφρυντικό και στο τέλος να καταλήξουμε ότι ήταν ΠΟΛΥ μαλάκας. Φυσικά, δεν χρειάζεται να αναφέρω ότι...

Τι θα έκανα χωρίς εσένα;;;;; Τον ρώτησα γερμένη στον ώμο του, νιώθοντας προστατευμένη από όλους και από όλα. Είχα μόνο ξεχάσει να με προστατέψω από τον εαυτό μου. Ήμουν περήφανη που τον είχα στην ζωή μου. Βασικά ήμουν περήφανη που είχα κάποιον στην ζωή μου. Οποιονδήποτε. Είχα αρχίσει να κουράζομαι μόνη, να ντρέπομαι, και βολεύτηκα όπως όπως, με...

Άργησα πολύ να γράψω αυτή την φορά. Γράφω για σένα. Πώς και τι να γράψω για σένα? Οι σκέψεις χτυπούν με βία το χαρτί και ξαναγυρνούν πίσω. Θέλουν να μείνουν εγκλωβισμένες μέσα μου. Θα τις βγάλω όμως. Με το καλό με το κακό δεν έχει σημασία. Αρκεί να βγουν. Το έχω ανάγκη. Λύτρωση? Μπορεί. Βοήθεια? Ίσως. Μάλλον φοβούνται μην σε...